*-* NeanG *-* วรจักร: November, 2007

November 17

การไม่ได้เปนที่ หนึ่ง ในใจคนที่เรารักนั้นไมได้เปนเรื่องน่าเศร้าเสมอไปนะ

การเปนที่สองในใจเขานั้น ย่อมดีกว่าการเปนที่ สาม ที่ สี่

หรือถึงแม้ว่า.....เราจะเปนคนสุดท้าย

แต่มันยังดีกว่า การที่เราไมได้อยู่ในใจเขาคนนั้นเลยไมใช่หรอ

การรักใครสักคนนั้นง่ายกว่าการตัดใจ จากใครสักคนนัก

การสบตา จากใครสักคนนั้นย่อมมีความสุขกว่าการหลบตาใครสักคน เป็นแน่แท้จะมีสักแก่คนที่สามารถทําให้เรายิ้มได้.....

อย่างสุดหัวใจ และเศร้าได้อย่างสุดหัวใจ

ยิ้มให้กับคนที่เขาที่ได้รักเรา....เพราะอย่างน้อยเขาก็คือ คนที่ได้รับความรักจากเรา

ยิ้มให้กับพรหมลิขิต ที่ทําให้เราเจอกันถึงแม้เราจะไมได้รักกัน

ยิ้มให้กับตัวเองที่ไปรักเขา...

เพราะอย่างน้อยหัวใจของเราก็ยังได้เรียนรู้กับคําว่ารัก

เราควรดีใจไมใช่หรอที่อย่างน้อยเรายังยิ้มให้กับคนที่เรารักได้